xs
xsm
sm
md
lg

“สุชาติ ชมกลิ่น” ทำอะไรอยู่? คนปราจีนฯ-เชียงราย กำลังเดือดร้อนหนัก!

เผยแพร่:   ปรับปรุง:



วันนี้ อยากชวนมาดูบทบาทของรัฐมนตรีคนหนึ่ง ที่สังคมกำลังถามถึงว่า... ในวันที่ประเทศไทยกำลังเผชิญกับวิกฤตสิ่งแวดล้อม ทั้งปัญหาขยะอุตสาหกรรม ปัญหาสารพิษปนเปื้อนในแม่น้ำ และความวิตกกังวลของประชาชนในหลายพื้นที่ รัฐมนตรีคนนี้ กำลังทำอะไรอยู่

“สุชาติ ชมกลิ่น” รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม คือ คนที่กำลังพูดถึง

ลองดูสถานการณ์ และความเดือดร้อนของประชาชนที่เกิดขึ้นในตอนนี้กันก่อน

ที่จังหวัดปราจีนบุรี ปัญหาน้ำท่วมพัดพาน้ำปนเปื้อนจากพื้นที่โรงงานกำจัดกากอุตสาหกรรมออกสู่พื้นที่เกษตรกรรม คราบน้ำสีดำ คราบน้ำมัน ปลาตาย และประชาชนมีอาการทางผิวหนัง ขณะที่ผลตรวจพบโลหะบางชนิดเกินค่ามาตรฐาน

ส่วนที่จังหวัดเชียงราย ปัญหาสารหนูปนเปื้อนในแม่น้ำกก แม่น้ำสาย และแม่น้ำรวก สร้างความวิตกกังวลให้กับประชาชนมาอย่างต่อเนื่อง บางพื้นที่ไม่มั่นใจแม้กระทั่งน้ำที่จะนำมาใช้ในชีวิตประจำวัน

สองพื้นที่นี้ ต้นตอของมลพิษอาจแตกต่างกัน แต่สิ่งที่เหมือนกันก็คือ ประชาชนกำลังรอคำตอบจากรัฐบาล

แล้วรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ไปอยู่ที่ไหน?

ตัว “สุชาติ ชมกลิ่น” อาจตอบว่า เขาไม่ได้หายไปไหน ยังปรากฏตัวต่อสื่อ มีทั้งข่าว สั่งการกรมควบคุมมลพิษ ข่าวลงพื้นที่ และข่าวให้สัมภาษณ์ เกี่ยวกับการแก้ไขปัญหา

แต่คำถามที่ต้องถามต่อก็คือ สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงการสั่งการให้หน่วยงานทำงานตามหน้าที่ หรือเป็นการแสดงบทบาทของรัฐมนตรี ที่กำลังนำการแก้ไขวิกฤตอย่างจริงจัง

เพราะกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ไม่ได้มีหน้าที่ดูแลแค่ป่าไม้ ภูเขา หรือชายหาด

แต่ยังมี กรมควบคุมมลพิษ มีข้อมูลคุณภาพน้ำ มีเครื่องมือทางกฎหมาย และมีหน้าที่สำคัญในการป้องกันและแก้ไขปัญหามลพิษที่กระทบต่อประชาชนโดยตรง


ดังนั้น เมื่อเกิดปัญหาสารพิษในแม่น้ำ หรือเกิดปัญหากากอุตสาหกรรมปนเปื้อนในพื้นที่เกษตร กระทรวงนี้จะเป็นเพียงผู้รับคำสั่ง ให้ไปตรวจสอบอย่างเดียวไม่ได้

แต่ต้องเป็นหน่วยงานที่ช่วยตอบให้สังคมได้ด้วยว่า ต้นตออยู่ตรงไหน ใครต้องรับผิดชอบ ความเสียหายประเมินอย่างไร และจะเยียวยาประชาชนอย่างไร

โดยเฉพาะกรณี ปราจีนบุรี คำถามไม่ได้มีแค่โรงงานไหนทำผิด แต่ต้องย้อนกลับไปดูระบบกำกับดูแลของรัฐด้วยว่า ทำไมโรงงานที่มีปัญหา จึงดำเนินกิจการ หรือขนส่งกากอุตสาหกรรมได้โดยไม่มีการตรวจพบตั้งแต่แรก

ส่วนที่เชียงราย แม้ต้นตอของสารพิษจะอยู่ในประเทศเพื่อนบ้าน ไม่ได้อยู่ในอำนาจกฎหมายไทยโดยตรง แต่ประเทศไทย ก็ยังต้องมีมาตรการรับมือ มีข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ มีแหล่งน้ำสำรอง และมีบทบาทในการผลักดันการเจรจา ระหว่างประเทศ

นี่ต่างหาก คือบทบาทที่ประชาชนต้องการเห็นจาก “สุชาติ” ที่เป็นเจ้ากระทรวงฯ

ทีนี้ลองย้อนกลับมาดูตัวตน และเส้นสายทางการเมืองของ “สุชาติ ชมกลิ่น” กันสักหน่อย

“สุชาติ” ไม่ใช่นักการเมืองหน้าใหม่ และเส้นทางการเมืองของเขาก็ผูกพันกับกลุ่มการเมืองของ “ลุงตู่” พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา มาอย่างชัดเจน

เริ่มต้นจากการเป็น สส.ชลบุรี พรรคพลังชล ก่อนเข้าสู่พรรคพลังประชารัฐ และได้รับตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน ในรัฐบาลพล.อ.ประยุทธ์

ต่อมาเมื่อ “พล.อ.ประยุทธ์” ตัดสินใจไปตั้งหลักทางการเมืองกับพรรครวมไทยสร้างชาติ “สุชาติ” ก็พาสส.ในมุ้งของตัวเอง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นกลุ่มสส.ภาคตะวันออก ย้ายตามไปให้การสนับสนุน

เรียกได้ว่า เขาเป็นนักการเมืองที่มีฐานทางการเมือง และเครือข่ายสส.ของตัวเอง ไม่ใช่เพียงนักการเมืองที่เดินตามพรรคไปวันๆ
แต่เมื่อเส้นทางของพรรครวมไทยสร้างชาติ ไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง “สุชาติและกลุ่มการเมืองของเขา” ก็กลับเข้าสู่พรรคภูมิใจไทย และท้ายที่สุดก็ได้เข้ามารับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาลอนุทิน

“สุชาติ” จึงเป็นนักการเมืองที่ผ่านทั้งกลุ่มอำนาจเดิมในยุคลุงตู่ และเข้ามาอยู่ในขั้วอำนาจรัฐบาลปัจจุบัน

แต่สิ่งที่อยากตั้งคำถาม ไม่ใช่ว่าเขาย้ายพรรคมากี่ครั้งหรอกนะ

คำถามคือ เมื่อได้รับตำแหน่งที่มีความรับผิดชอบต่อชีวิตและสิ่งแวดล้อมของประชาชนแล้ว เขาทำผลงานได้สมกับตำแหน่งหรือไม่ อย่างไร

ที่ผ่านมา“สุชาติ” อาจมีภาพจำ ในฐานะรัฐมนตรีที่ค่อนข้างขึงขัง โดยเฉพาะเรื่องการทวงคืนพื้นที่ป่า การจัดการรีสอร์ตบุกรุกพื้นที่อุทยาน และการดำเนินการเรื่องชายหาดที่ถูกยึดครอง

แต่ถ้าพิจารณาโดยเนื้อแท้แล้ว จะเห็นว่างานเหล่านั้นเป็นงานที่มีพื้นที่ มีคู่กรณี มีภาพการลงพื้นที่ มีภาพการปฏิบัติการ ให้สังคมเห็นได้ค่อนข้างชัด

แต่พอมาเจอปัญหามลพิษ ที่บางครั้งมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ต้องตรวจสารพิษ ต้องไล่หาต้นตอ ต้องติดตามความเสียหาย และอาจต้องเผชิญหน้ากับผลประโยชน์ทางอุตสาหกรรม หรือปัญหาข้ามพรมแดน ภาพการทำงานกลับไม่ชัดเจนตามที่ประชาชนคาดหวัง

ยังมีอีกประเด็น ที่ต้องไม่มองข้าม คือ กรณี ภาพสติกเกอร์ที่ปรากฏบนรถขนขยะอุตสาหกรรม ที่เป็นภาพของ “รัฐมนตรีสุชาติ” และข้อความว่า “พวกกันสำคัญเสมอ” เป็นใบเบิกทางให้ “ผ่านตลอด”

แม้จะมีคำชี้แจงปฏิเสธความเกี่ยวข้อง แต่เรื่องนี้ก็สมควรได้รับการตรวจสอบอย่างจริงจังว่า สติกเกอร์ดังกล่าว มีที่มาอย่างไร ใครเป็นผู้จัดทำ และเกี่ยวข้องกับการขนส่ง หรือการดำเนินกิจการของโรงงานอย่างไร

เพราะเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่รัฐมนตรีจะอาศัยเพียงคำปฏิเสธ แล้วปล่อยให้สังคมวิพากวิจารณ์กันต่อไป


และที่สำคัญ เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ที่ผ่านมา “สุชาติ” ได้ตอบกระทู้สดในสภาผู้แทนราษฎร เกี่ยวกับปัญหาสารปนเปื้อนในแม่น้ำกก สาย และ รวก โดยระบุว่า จะผลักดันการประกาศเขตควบคุมมลพิษ และเตรียมหารือกับเมียนมา ในวันที่ 25–26 พฤศจิกายน รวมถึงการขอเข้าตรวจสอบพื้นที่ต้นทาง

เรื่องนี้ถือเป็นความเคลื่อนไหวที่ต้องติดตามอย่างใกล้ชิด... แต่ก็อย่างว่า การประกาศแนวทางกับการทำให้เกิดผลจริง เป็นคนละเรื่องกัน

ประชาชนต้องการรู้ว่า จะประกาศเมื่อไหร่ จะมีมาตรการอะไร ใครเป็นผู้รับผิดชอบ และที่สำคัญที่สุดคือ จะทำให้แหล่งน้ำกลับมาปลอดภัยได้ เมื่อไหร่

ส่วนกรณีปราจีนบุรี ก็ต้องมีคำตอบเช่นกันว่า คดีที่ดำเนินการไปแล้ว คืบหน้าแค่ไหน ผลตรวจคุณภาพน้ำ เป็นอย่างไร และใครจะเป็นผู้รับผิดชอบความเสียหายที่เกิดขึ้นกับชาวนา และประชาชนในพื้นที่

ฉะนั้น วันนี้อยากส่งเสียงดังๆ ไปถึง “สุชาติ ชมกลิ่น” ในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม...
อย่าปล่อยให้ประชาชนเห็นเพียงข่าวสั่งการ กรมนั้นกรมนี้ แล้วก็จบไปเป็นรายวัน

อย่าปล่อยให้ปัญหามลพิษกลายเป็นเรื่องที่หน่วยงานต่างคนต่างทำ ต่างคนต่างแถลง แต่ไม่มีใครออกมารับผิดชอบภาพรวมอย่างชัดเจน

เพราะวันนี้คนปราจีนบุรี กำลังกังวลกับผืนนา และแหล่งน้ำของตัวเอง ส่วนคนเชียงราย ก็กำลังกังวลกับแม่น้ำที่เคยใช้หล่อเลี้ยงชีวิต

คนเหล่านี้ไม่ได้ต้องการแค่เห็นรัฐมนตรีออกมาแสดงความขึงขังหน้ากล้อง ... แต่ต้องการเห็นความขึงขัง ในการจัดการกับต้นตอของปัญหา และอยากเห็นผลงานที่วัดผลได้ ไม่ใช่เพียงคำสั่งการที่ปรากฏอยู่ในข่าวประชาสัมพันธ์

สุดท้าย จึงอยากถาม “สุชาติ ชมกลิ่น” อีกครั้งว่า เก้าอี้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ที่คุณนั่งอยู่นั้น มีไว้เพื่ออะไร?

ถ้าในวันที่สิ่งแวดล้อมกำลังถูกทำลาย และประชาชนกำลังเดือดร้อน คนที่มีหน้าที่รับผิดชอบโดยตรง ยังไม่สามารถแสดงบทบาทนำให้สังคมเห็นได้อย่างชัดเจน

แล้วประชาชนจะหันไปพึ่งใคร?!