xs
xsm
sm
md
lg

วิกฤตซ้อนวิกฤต! “เอลนีโญ” เผาเศรษฐกิจ 380 ล้านล้านบาท จ่อซ้ำเติมค่าครองชีพพุ่ง

เผยแพร่:   ปรับปรุง:



เตือนภัยระดับสีแดง! เอลนีโญจ่อเผาเศรษฐกิจโลก 380 ล้านล้านบาท ซ้ำเติมราคาพลังงานและปุ๋ย ดันราคาอาหารและค่าครองชีพพุ่งสะเทือนถึงคนไทย

ไม่ใช่เรื่องของเกษตรกรไกลตัวอีกต่อไป และไม่ใช่แค่เรื่องอุณหภูมิโลกที่สูงขึ้น! รายงานฉบับล่าสุด "Food Systems Under Stress: Building Resilience from the First Mile" โดยกองทุนระหว่างประเทศเพื่อพัฒนาเกษตรกรรม (IFAD) ร่วมกับกระทรวงเกษตรและป่าไม้ของตุรกี ซึ่งเปิดเผยในงานประชุมรัฐภาคีกรอบอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ครั้งที่ 31 หรือ UNFCCC COP31 COP31 ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 9 – 20 พฤศจิกายน 2569 ณ เมืองอันตัลยา ประเทศตุรกี ได้ส่งสัญญาณเตือนภัยระดับสีแดงว่า ปรากฏการณ์ "เอลนีโญ" กำลังจะลุกลามกลายเป็นมรสุมเศรษฐกิจลูกใหญ่

พายุความแล้งครั้งนี้อาจสูบเงินออกจากระบบเศรษฐกิจโลกสูงถึง 11 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ (ราว 380 ล้านล้านบาท) ภายใน 5–6 ปีข้างหน้า ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ มันไม่ได้มาเดี่ยวๆ แต่เข้ามา "ซ้ำเติม" วิกฤตราคาพลังงานและปุ๋ยเคมีที่ค้างสูงอยู่แล้ว ให้ดิ่งลงสู่ระดับวิกฤตลูกโซ่ ตั้งแต่แปลงเกษตรหน้าบ้าน ไปจนถึงราคาอาหารบนโต๊ะที่กินกันทุกวัน


แกะรอยความเสียหาย 3 ชั้นที่ไร้เกราะป้องกัน

ความเสียหายมหาศาลระดับ 11 ล้านล้านดอลลาร์ ไม่ได้เกิดจากความแห้งแล้งเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจาก "โดมิโนความเสียหาย 3 ชั้น" ที่ซ้อนทับกัน

• ชั้นที่ 1: หม้อข้าวโลกแตก (ความเสียหายภาคเกษตรกรรม) ภัยแล้งและอากาศสุดขั้วเร่งทำลายพืชผลทางการเกษตรโดยตรง เกษตรกรรายย่อย—ซึ่งเป็นผู้ผลิตอาหารเลี้ยงคนทั้งโลกถึง 1 ใน 3—ต้องเผชิญภาวะสิ้นเนื้อประดาตัว

• ชั้นที่ 2: เส้นเลือดใหญ่ทางเศรษฐกิจอัมพาต (ความเสียหายเชิงโครงสร้าง) คลื่นความร้อนและภัยพิบัติไม่ได้เผาทุ่งนาอย่างเดียว แต่ยังทำลายระบบชลประทาน เส้นทางขนส่งลำเลียงสินค้า และกดดันเศรษฐกิจมหภาคในวงกว้างจนระบบสาธารณูปโภคระส่ำ

• ชั้นที่ 3: เงินในกระเป๋าด้อยค่าลงทันที (ผลกระทบลูกโซ่ทางการค้า) เมื่อวัตถุดิบขาดแคลน ราคาสินค้าโภคภัณฑ์และอาหารจึงพุ่งกระฉูด ทลายกำลังซื้อของผู้บริโภค ฉุดรั้งการบริโภคและการค้าระหว่างประเทศต่อเนื่องยาวนานหลายปี


ไทม์ไลน์ความรุนแรง (2569–2570): เอเชียและอาเซียนเสี่ยงสุด

สถานการณ์เอลนีโญรอบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นในสภาวะปกติ แต่เกิดขึ้นท่ามกลาง "สงครามภูมิรัฐศาสตร์" และ "ต้นทุนการผลิตที่แพงเป็นประวัติการณ์"

• จุดพีกแรงสุดต้นปี 2570: องค์การบริหารมหาสมุทรและบรรยากาศแห่งชาติสหรัฐฯ (NOAA) คาดการณ์ว่า เอลนีโญระดับรุนแรงถึงรุนแรงมาก จะทวีความรุนแรงสูงสุดในไตรมาส 1 ปี 2570 และลากยาวไปจนถึงช่วงฤดูใบไม้ผลิ

• ความขัดแย้งซ้อนภัยแล้ง: ปัญหาความขัดแย้งในตะวันออกกลางตลอดปี 2569 ผลักดันให้ราคาพลังงานและปุ๋ยเคมีพุ่งสูงขึ้นอย่างผิดปกติในฤดูเพาะปลูกเดียว เกษตรกรต้องแบกรับค่าสูบน้ำและค่าปุ๋ยแพงลิบลิ่ว ทั้งที่ผลผลิตในแปลงกำลังเฉาตายเพราะขาดน้ำ

• อาเซียนและเอเชียใต้เสี่ยงหนักสุด: รายงานระบุชัดว่า เอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อาเซียน) จะเป็นพื้นที่ที่บาดเจ็บหนักที่สุด หากย้อนมองบทเรียนเอลนีโญปี 2558–2559 ข้าวในสองภูมิภาคนี้เคยหายไปจากตลาดสูงถึง 15 ล้านเมตริกตัน ขณะที่ข้อมูลจาก IMF ยืนยันว่า เพียงแค่ปี 2569 ราคาข้าวในตลาดโลกก็พุ่งสูงขึ้นไปแล้วถึง 50%

• โรคร้ายและมลพิษท่วมเมือง: องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก (WMO) เตือนว่าอุณหภูมิที่ลอยตัวสูงกว่าค่าเฉลี่ยจะยาวนานไปถึงกลางปี 2570 ซึ่งไม่เพียงแต่สร้างความเสียหายแก่พืชผล แต่ยังนำมาซึ่งโรคระบาด ภัยคลื่นความร้อน และวิกฤตฝุ่นพิษมลพิษทางอากาศที่ซ้ำเติมสุขภาพคนเมือง


"แจกเงิน" แค่บรรเทา ต้อง "ลงทุนยกแผง" ถึงจะรอด

การแก้ปัญหาแบบเดิมๆ ด้วยการ "แจกเงินเยียวยา" หรือการหวังพึ่งเพียงประกันภัยพืชผล ชี้ชัดแล้วว่า เอาไม่อยู่
แบบจำลองของ IFAD เผยตัวเลขเชิงประจักษ์ว่า การอุดหนุนทางการเงินเพียงอย่างเดียวช่วยลดความสูญเสียของรายได้เกษตรกรได้แค่ 9.8% เท่านั้น แต่หากภาครัฐและเอกชนจับมือกันใช้กลยุทธ์ "การลงทุนแบบแพ็กเกจรวม" ที่เชื่อม 3 ปัจจัยเข้าด้วยกัน จะสามารถลดความสูญเสียได้สูงถึง 18.7% หรือเพิ่มขึ้นเกือบ 2 เท่า โดยมีแนวทาง ดังนี้

1. ปัจจัยการผลิตและเทคโนโลยี: เร่งส่งเสริมเมล็ดพันธุ์ทนแล้ง ปุ๋ยราคาเป็นธรรม และนวัตกรรมระบบสูบน้ำพลังงานแสงอาทิตย์

2. การเข้าถึงตลาด: สร้างระบบจัดเก็บผลผลิตล้ำสมัยที่ชะลอการเน่าเสีย และขยายช่องทางกระจายสินค้าที่เข้มแข็ง

3. บริการทางการเงินอัจฉริยะ: อุดหนุนสินเชื่อดอกเบี้ยต่ำที่ผูกติดกับระบบประกันภัยสภาพอากาศที่จ่ายจริงและรวดเร็ว

เอลนีโญไม่ใช่เรื่องของฟ้าฝนในทุ่งนา แต่เป็นเรื่องของ "ค่าครองชีพ" "ราคาอาหาร" และ "ความมั่นคงทางเศรษฐกิจ" ที่กำลังบุกเข้าถึงกระเป๋าตังค์ของพวกเราทุกคน หากปราศจากการรุกแก้ปัญหาเชิงโครงสร้างตั้งแต่วันนี้ ภัยแล้งครั้งนี้จะกลายเป็นไฟลามทุ่งที่เผาผลาญทั้งเศรษฐกิจโลกและปากท้องคนไทยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้.