ขอดเกล็ด "ทนายตั้ม" จากทนายประชาชนสู่คดีฉ้อโกง กับเกมรุกฟอกตัวเรียกแสง?

ย้อนรอยเส้นทางชีวิต "ทนายตั้ม" นายษิทรา เบี้ยบังเกิด จากจุดสูงสุดคดีหวย 30 ล้าน สู่จำเลยคดีฉ้อโกงเจ๊อ้อย 72 ล้าน วิเคราะห์เกมรุกคอสเพลย์แฉมูลนิธิ เพื่อหวังฟอกตัวหรือปาหี่เรียกแสง

หากจะพูดถึงบุคคลที่กราฟชีวิตพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดจนกลายเป็นซูเปอร์สตาร์แห่งวงการกฎหมาย ก่อนจะดิ่งเหวพังทลายลงมาต่อหน้าสาธารณชนแบบไม่เหลือชิ้นดี คงไม่มีใครเกิน "ทนายตั้ม" หรือ นายษิทรา เบี้ยบังเกิด

ชายผู้เคยสถาปนาตัวเองเป็น "ทนายประชาชน" แต่วันนี้กลับต้องเดินออกจากเรือนจำชั่วคราวพร้อมตราบาปจากคำพิพากษาจำคุกในคดีฉ้อโกงลูกความ และกำลังดิ้นรนเปิดเกมรุกครั้งใหม่ด้วยการแต่งกายคอสเพลย์เดินสายแฉมูลนิธิดังทั่วประเทศ คำถามคือ... นี่คือการทวงความยุติธรรมให้สังคม หรือเป็นเพียง "ปาหี่ฟอกตัว" ของคนที่เครดิตหมดหน้าตักไปแล้ว?

ปฐมบท: จากลูกแม่ค้าปลาทู สู่ "ทนายประชาชน" ขวัญใจมหาชน

ย้อนกลับไปดูรากเหง้าของทนายตั้ม เขาเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2524 ที่อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ในครอบครัวค้าขายธรรมดาที่พ่อแม่ยึดอาชีพขายปลาทู วัยเด็กของเขาไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ หรือฉายแววอัจฉริยะแต่อย่างใด เจ้าตัวเคยยอมรับว่าเคยเป็นเด็กเกเร ถูกเพื่อนบูลลี่ และถึงขั้นเคยแอบเอาโพยเข้าห้องสอบจนถูกครูจับได้

จุดเปลี่ยนเกิดขึ้นเมื่อเขาตั้งเป้าอยากทำให้พ่อแม่ภูมิใจ เดิมทีเขาฝันอยากเป็นตำรวจ จึงเลือกเรียนคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ด้วยวิธีซื้อตำรามานั่งอ่านเองที่บ้านเพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย จนคว้าปริญญาตรีใบแรกมาได้ใน 3 ปี ก่อนจะเบนเข็มมาเรียนต่อคณะนิติศาสตร์อีกใบ จบเนติบัณฑิตไทย และคว้าตั๋วทนายความมาครองได้สำเร็จ


ทนายตั้มเป็นคนจับจังหวะสังคมเก่ง เขาเริ่มต้นจากการตั้งโต๊ะ "ทนายพบประชาชน" ให้คำปรึกษากฎหมายฟรีตามวัดและชุมชน ก่อตั้ง "มูลนิธิทีมงานทนายประชาชนเพื่อเยาวชนและสังคม" และค่อยๆ สร้างชื่อจากคดีชาวบ้านที่ไม่ได้รับความเป็นธรรม จนกระทั่งปี พ.ศ. 2560 กราฟชีวิตของเขาก็พุ่งทะลุเพดานจาก "คดีหวย 30 ล้านบาท" ของลุงจรูญ ที่ลากยาวเป็นมหากาพย์ระดับประเทศ ชัยชนะในครั้งนั้นส่งให้ทนายตั้มกลายเป็นผู้ทรงอิทธิพลทางสื่อ เป็นคนแรกๆ ที่ผู้คนนึกถึงเมื่อเกิดเรื่องฉาวโฉ่ในสังคม

คดีเปิดหน้ากาก: เมื่อ "ผู้ผดุงความยุติธรรม" กลายเป็น "จำเลยคดีโกง"

แต่เมื่อแสงสปอตไลต์ส่องสว่างมากเท่าไร เงาดำข้างหลังก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเท่านั้น สังคมเริ่มตั้งคำถามถึงไลฟ์สไตล์ที่หรูหราอู้ฟู่เกินฐานะ ทั้งบ้านหรู รถยุโรป นาฬิกาเรือนละหลายล้าน และเสื้อผ้าแบรนด์เนมหัวจรดเท้า ซึ่งสวนทางกับภาพลักษณ์ทนายจิตอาสา ซ้ำร้ายยังถูกแฉเรื่องการเรียกเก็บค่าดำเนินการแถลงข่าวจากลูกความ และคดีเก่าอย่าง "คดีเอมี่ ธิดาวานร" ที่ถูกฟ้องร้องเรื่องการนำเอกสารปลอมลายเซ็นตำรวจไปใช้ขอลดโทษในคดียาเสพติด


แต่เรื่องที่กระชากหน้ากากของทนายตั้มออกอย่างล่อนจ้อนที่สุด คือ "คดีฉ้อโกงเจ๊อ้อย" (น.ส.จตุพร อุบลเลิศ) เศรษฐินีชาวไทยในฝรั่งเศสที่เคยรักและเอ็นดูทนายตั้มเหมือนคนในครอบครัว แต่กลับถูกคนที่ไว้ใจที่สุดหักหลังอย่างเลือดเย็น
พยานหลักฐานและเส้นทางการเงินในคดีนี้ฉายภาพพฤติการณ์ของทนายตั้มออกมาเป็นฉากๆ

1. หลอกลงทุนแพลตฟอร์มหวยออนไลน์ (71 ล้านบาท): อ้างเรื่องการทำระบบสลากออนไลน์จนเจ๊อ้อยหลงเชื่อโอนเงินให้ แต่สุดท้ายไม่มีระบบอยู่จริง พอเรื่องแดงทนายตั้มกลับอ้างหน้าตาเฉยว่าเงินก้อนนี้คือ "เงินให้โดยเสน่หา" ก่อนที่แชตและสเตทเมนต์จะมัดตัวแน่นว่าเป็นการหลอกลวง

2. ตกแต่งใบเสร็จกินส่วนต่างรถเบนซ์ (13 ล้านบาท): อาสาไปซื้อรถหรูให้ลูกความ แต่แอบบวกราคาและทำเอกสารเท็จตบตา เพื่อฮุบเงินส่วนต่างเข้ากระเป๋าตัวเอง

3. จัดฉากปมเงินบิตคอยน์/ค่าจ้างศิลปินจีน (39 ล้านบาท): ร่วมมือกับคนสนิทสร้างเรื่องว่าบัญชีดิจิทัลถูกแฮก เพื่อหลอกให้เจ๊อ้อยโอนเงินสดมาให้ ก่อนจะพากันไปเบิกถอนแบ่งปันกัน

ผลลัพธ์ของพฤติการณ์เหล่านี้จบลงที่คำพิพากษาของศาลอาญาในเดือนมิถุนายน 2569 ที่สั่งลงโทษจำคุกทนายตั้ม 5 ปี 12 เดือน ไม่รอลงอาญา พร้อมสั่งให้ชดใช้เงินคืนกว่า 72.5 ล้านบาท (พ่วงด้วยคดีหมิ่นประมาทครอบครัว "สหายแสง" ที่ศาลอุทธรณ์สั่งจำคุกอีก 1 ปี ไม่รอลงอาญา) แม้ในคดีแพ่งศาลจะยกคำร้องเรื่องการยึดทรัพย์ 74 ล้านเพราะยังไม่เข้าข่ายความผิดปกติธุระตามกฎหมายฟอกเงิน แต่ในทางอาญาและทางศีลธรรม คำพิพากษาจำคุกได้ประทับตราบาปคำว่า "คนโกง" ลงบนหน้าผากของเขาอย่างสมบูรณ์

"เดิมพันเยี่ยว 142 แก้ว": ตลกร้ายที่ตอกย้ำความไร้ราคาของคำพูด

สิ่งที่ทำให้เครดิตของทนายตั้มพังยับเยินยิ่งกว่าเดิม คือพฤติกรรมการเล่นลิ้นกับคำพูดของตัวเอง ย้อนกลับไปช่วงที่คดีเจ๊อ้อยเริ่มเป็นข่าว ทนายตั้มเคยประกาศก้องด้วยความมั่นใจว่าหากตนผิดจริง จะยอมดื่มปัสสาวะ (เยี่ยว) โชว์ 71 แก้ว ตามจำนวนเงิน 71 ล้านบาท


แต่เมื่อถึงวันที่ศาลชั้นต้นตัดสินให้เขาแพ้คดีและต้องเข้าคุก ทนายตั้มกลับบิดพลิ้วไม่ยอมทำตามคำท้า โดยอ้างข้างๆ คูๆ ว่า "คดียังไม่ถึงที่สุด ยังเหลือชั้นอุทธรณ์และฎีกา" พร้อมเกทับเพิ่มเดิมพันเป็น 142 แก้ว และล่าสุดในเดือนพฤศจิกายน 2569 ยังกล้าขอท้าเดิมพันใหม่เพิ่มอีก 31 แก้ว เพื่อหวังจะเอาชนะมาหักลบกลบหนี้ของเก่า พฤติกรรมเช่นนี้ทำให้คำพูดของทนายตั้มในสายตาสังคมไม่ต่างอะไรกับลมปากที่หาความน่าเชื่อถือไม่ได้แม้แต่น้อย

เกมรุกฟอกตัวครั้งใหม่: ปาหี่เรียกแสง หรือมีของจริง?

ทันทีที่ได้ประกันตัวออกมาต่อสู้คดีในชั้นอุทธรณ์ ทนายตั้มไม่รอช้าที่จะเปิดเกมรุกเพื่อกอบกู้ซากความน่าเชื่อถือของตัวเอง เขารู้ดีว่าหากปล่อยให้เรื่องเงียบ สังคมจะจดจำเขาในฐานะนักโทษคดีฉ้อโกงตลอดไป เขาจึงงัดกลยุทธ์ "การรีแบรนด์ผ่านพื้นที่สื่อ" ขึ้นมาใช้อีกครั้ง

ทนายตั้มปรากฏตัวในชุดคอสเพลย์สุดพิสดาร ทั้งสวมสูทแดงติดหนวด และแต่งตัวเลียนแบบ "ยิปมัน" ติดหูยาว เดินสายยื่นหนังสือร้องเรียน 11 มูลนิธิ และ 1 สมาคม พุ่งเป้าโจมตีไปที่คู่ปรับเก่าอย่าง มูลนิธิยามเฝ้าแผ่นดิน รวมถึงคนดังสายช่วยสังคมอย่าง กัน จอมพลัง


• เป้าหมายที่แท้จริง: นี่คือการยิงปืนนัดเดียวหวังผลหลายต่อ ทั้งการ "เอาคืน" กลุ่มบ้านพระอาทิตย์ที่เคยขุดคุ้ยคดีเจ๊อ้อยจนเขาจนมุม การใช้กลยุทธ์ "ดึงคนอื่นลงมาเปื้อนโคลน" เพื่อสร้างภาพว่าใครๆ ก็มีแผลเรื่องเงินบริจาค และการ "ฟอกตัว" เปลี่ยนบทบาทจากผู้ต้องหาให้กลับมาเป็นผู้ตรวจสอบเพื่อสังคม

• ความจริงของหลักฐาน: เมื่อกางเอกสารที่ทนายตั้มนำไปยื่นต่อ DSI และตำรวจสอบสวนกลาง กลับพบว่าเป็นเพียงงบการเงินและสเตทเมนต์ดิบๆ ที่ตั้งข้อสังเกตเอาเอง เช่น ปมจัดซื้ออุปกรณ์ต่อต้านโดรนที่เจ้าตัวอ้างว่าซื้อแพงเกินจริง แต่ฝั่ง อ.ปานเทพ พัวพงษ์พันธุ์ ประธานมูลนิธิยามเฝ้าแผ่นดิน กลับงัดหนังสือคำร้องขอจากกองทัพมายืนยันได้ว่าเป็นการจัดซื้อตามสเปกเฉพาะทางด้านความมั่นคงที่ทหารระบุมาเอง ทำให้การตีโป่งที่ทนายตั้มเป่าไว้แตกโพละลงในพริบตา


เมื่อคนถือไฟฉายมีชนักปักหลัง ใครจะเชื่อน้ำยา?

ในทางกฎหมาย ใครก็มีสิทธิ์เดินไปยื่นหนังสือร้องเรียนที่หน่วยงานรัฐได้ทั้งนั้น ไม่เว้นแม้แต่จำเลยที่อยู่ระหว่างประกันตัวออกมาสู้คดีฉ้อโกง แต่ในทางสังคมและความรู้สึกของผู้คน "ความน่าเชื่อถือ" คือสิ่งที่สร้างยากที่สุด และเมื่อพังไปแล้วก็ไม่อาจซ่อมแซมได้ด้วยการใส่ชุดแฟนซีไปแถลงข่าว

การดิ้นรนตรวจสอบคนอื่นของทนายตั้มในวันนี้ จึงถูกมองไม่ต่างอะไรกับการแสดงปาหี่เรียกแสง เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของสังคมออกไปจากคดีความของตัวเอง เพราะต่อให้เขาจะขุดคุ้ยหรือเล่นงานใครได้สำเร็จ ผลลัพธ์เหล่านั้นก็ไม่อาจลบล้างพยานหลักฐานในสำนวนคดีเจ๊อ้อย หรือช่วยให้เขารอดพ้นจากคำพิพากษาในชั้นอุทธรณ์ได้

ในวันที่เครดิตหมดหน้าตัก ต่อให้ตะโกนเสียงดังแค่ไหน... สังคมก็คงได้แต่มองด้วยรอยยิ้มมุมปาก แล้วตั้งคำถามกลับไปสั้นๆ ว่า "ใครจะเชื่อน้ำยา?".