จากที่มีกระแสข่าวเรื่อง หากประเทศไทยอยากเล่นสงกรานต์ต้องขออนุญาตจากกัมพูชาก่อนนั้น ศูนย์ต่อต้านข่าวปลอม ประเทศไทย ตรวจสอบโดย กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม พบว่า เป็นข้อมูลเท็จ
กรมส่งเสริมวัฒนธรรม ยืนยันว่า สงกรานต์ในประเทศไทย (Songkran in Thailand) ได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมจาก UNESCO ไปแล้วเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 2566 ณ สาธารณรัฐบอตสวานา ซึ่งเป็นการรับรองสิทธิ์และคุณค่าในระดับสากลอย่างสมบูรณ์
นอกจากนี้ ไม่เคยมีการลงนามหรือข้อตกลงใด ๆ ระหว่างไทยและกัมพูชา หรือผ่านองค์กรโลกอย่าง UNESCO ที่ระบุว่า ประเทศหนึ่งต้องขออนุญาตอีกประเทศหนึ่งเพื่อจัดประเพณีของตนเอง ทั้งนี้ การเสนอขอขึ้นทะเบียนรายการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมต่อยูเนสโก ตามอนุสัญญาว่าด้วยการสงวนรักษามรดกวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ ค.ศ. 2003 (2003 Convention for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage)
ดังนั้น การขึ้นทะเบียนจึงไม่ได้เป็นการแสดงความเป็นเจ้าของ หรือแสดงถึงกรรมสิทธิ์ครอบครองในรายการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของประเทศใดประเทศหนึ่ง อีกทั้งยูเนสโกยังได้สนับสนุนให้ประเทศภาคีสมาชิกอนุสัญญาฯ สามารถเสนอขอขึ้นทะเบียนมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมที่อยู่ในอาณาเขตของตนต่อยูเนสโกเพียงประเทศเดียวก็ได้ หรือจะเสนอขอขึ้นทะเบียนเป็นมรดกร่วม (shared heritage) กับประเทศอื่น ๆ ก็ได้เช่นกัน แม้มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมนั้นจะมีปรากฏอยู่ในอาณาเขตของประเทศอื่นเช่นเดียวกันก็ตาม
กรมส่งเสริมวัฒนธรรม ยืนยันว่า สงกรานต์ในประเทศไทย (Songkran in Thailand) ได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมจาก UNESCO ไปแล้วเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 2566 ณ สาธารณรัฐบอตสวานา ซึ่งเป็นการรับรองสิทธิ์และคุณค่าในระดับสากลอย่างสมบูรณ์
นอกจากนี้ ไม่เคยมีการลงนามหรือข้อตกลงใด ๆ ระหว่างไทยและกัมพูชา หรือผ่านองค์กรโลกอย่าง UNESCO ที่ระบุว่า ประเทศหนึ่งต้องขออนุญาตอีกประเทศหนึ่งเพื่อจัดประเพณีของตนเอง ทั้งนี้ การเสนอขอขึ้นทะเบียนรายการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมต่อยูเนสโก ตามอนุสัญญาว่าด้วยการสงวนรักษามรดกวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ ค.ศ. 2003 (2003 Convention for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage)
ดังนั้น การขึ้นทะเบียนจึงไม่ได้เป็นการแสดงความเป็นเจ้าของ หรือแสดงถึงกรรมสิทธิ์ครอบครองในรายการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของประเทศใดประเทศหนึ่ง อีกทั้งยูเนสโกยังได้สนับสนุนให้ประเทศภาคีสมาชิกอนุสัญญาฯ สามารถเสนอขอขึ้นทะเบียนมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมที่อยู่ในอาณาเขตของตนต่อยูเนสโกเพียงประเทศเดียวก็ได้ หรือจะเสนอขอขึ้นทะเบียนเป็นมรดกร่วม (shared heritage) กับประเทศอื่น ๆ ก็ได้เช่นกัน แม้มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมนั้นจะมีปรากฏอยู่ในอาณาเขตของประเทศอื่นเช่นเดียวกันก็ตาม